Author: clumsycat

Where are you ? Where are you ? What does love look like ? ว่าด้วย emotional responsiveness

References

ฟัง podcast ว่าด้วยกลไกความรัก โดยนักบำบัด Susan M. Johnson ใน The Knowldge Project สรุปไว้นานแล้วในทวิตเตอร์ รู้สึกว่ามีประโยชน์เลยเขียนไว้ในนี้อีกรอบ พื้นฐานสำคัญของความรักคือการมี emotional responsiveness การส่งสัญญาณตอบสนองทางอารมณ์ระหว่างกัน หากรักใครเราจะส่งสัญญาณหาคนนั้น หวังว่าเขาจะ respond กลับมา คนที่มาจากครอบครัวที่อบอุ่น เคยเจอกับความรักที่ดี จะนึกออกว่าความรู้สึกเชื่อใจนี้มันรู้สึกประมาณไหน 🥺  คนมาจากพื้นเพที่ไม่ได้รับความรักต้องตามหาสิ่งที่ยังนึกไม่ออกว่ามันต้องรู้สึกแบบไหน 🧐 บางที คนรักไม่ต้องแก้ปัญหา แค่รับฟังและสร้างความเชื่อใจ คอย respond ตอบกลับว่าให้แน่ใจว่ายังอยู่นะ ความสัมพันธ์สั่นคลอนคือเมื่อใครสักคนรู้สึกว่าไม่ได้รับการตอบสนอง ไม่ถูกรับฟัง เขายิ่งก่อดราม่า พูดเสียงดัง แสดงท่าทีรุนแรงเพื่อเร้าให้อีกฝั่งตอบสนอง  แต่หากอีกฝั่งเลือกนิ่งเงียบ เมินเฉย เลี่ยงความขัดแย้ง ก็ยิ่งไม่มีสัญญาณตอบกลับ ยิ่งทำให้อีกฝั่งรู้สึกเหมือนเป็นบ้า การเงียบเฉยรอให้เวลาคลี่คลายเลยไม่ใช่ strategy ที่ดีในการรักษาความสัมพันธ์ 🥲 จุดที่อันตรายที่สุดในความสัมพันธ์คือ เมื่อใครคนใดคนหนึ่งเลิกส่งสัญญาณไปหาอีกคน เขาเลือกจะ shut down หรือนิ่งเฉยไปเลย คือจุดที่เขาถอดใจไม่แสวงหากันต่อไป อาจเพราะเคยส่งแล้วไม่มีสัญญาณตอบกลับ หรือทำไรไปก็ไม่มีผล พูดไปก็เท่านั้น เขาไม่อยากเสี่ยงโดนเมินเฉยอีกต่อไป จึงเริ่มหาคนอื่นหรือเสาะหาวิธีอื่นในการสร้างการเชื่อมต่อ มนุษย์นั้นโหยหาการถูกสัมผัส การเชื่อมต่อ และสร้างความมั่นใจ เวลาผ่านไปคือจะไปสู่จุดนึงที่ไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไป คือไม่โหยหา ไม่รอคอย ไม่เชื่อใจว่าคนรักนั้นเป็นที่พึ่งพาทางอารมณ์และจิตใจได้อีก จุดนี้คนที่หมดรักจะไม่โกรธไม่หงุดหงิดอีกแล้ว แต่ไม่ไว้ใจวางใจ และไม่แสวงหากันอีกต่อไป แล้ว the connection is lost. ลาก่อยยย […]

My Cat, Yugoslavia – Pajtim Statovci ความรักที่ไม่สมหวังและความเจ็บช้ำของการเป็นผู้อพยพในดินแดนแปลกหน้า

Review

อีกสิ่งที่น่าเจ็บปวดเมื่ออ่านเล่มนี้คือ ตัวละครเล่าถึงการอยู่ในความสัมพันธ์แบบ Abusive & Toxic Relationship ได้แบบหน้าตาเฉย ถูกละเมิด ถูกแสวงหาประโยชน์ ถูกเอาเปรียบ การถูกด้อยค่า แต่ตัวละครก็ก้มหน้ารับความเรื่องแย่ๆ เสมือนว่า this is how it works. โลกมันต้องเป็นเช่นนั้นเอง ความรู้สึกหวาดกลัว และเจ็บช้ำของการยอมแพ้และหนีตายมาในประเทศที่อาจมีสวัสดิการที่ดี แต่กลับไม่เคยรู้สึกว่าที่นี่คือบ้านที่แท้จริง

Cave of Forgotten Dreams – ความพยายามจะกักเก็บความฝันยุคหินเก่าไว้มิให้กร่อนสลาย ในขณะที่ร่างกายมนุษย์นั้นแสนสั้น

Review

ภาพผนังถ้ำ Chauvet จากอดีตแสนยาวนานกว่า 36,500 ปี – ความพยายามจะกักเก็บความฝันยุคหินเก่าไว้มิให้กร่อนสลาย ในขณะที่ร่างกายมนุษย์นั้นแสนสั้น

2020: A reminder of a weird year

Journal

​I’m just a dot in the plane, after all พบว่าปัญหาของเราเล็กมากเมื่อเทียบกับปัญหาของโลก หรือบางครั้งปัญหาของเราก็พันผูกกับเพราะเราอยู่ในสังคมบริบทแบบนี้ วัฒนธรรมแบบนี้ ปีนี้เลยมีสมองและจิตใจสนใจการเมืองสังคมและคนอื่นๆ ในโลกมากขึ้น ก็ดีเหมือนกันเพราะชีวิตที่ผ่านคิดแต่เรื่องของตัวเองเป็นส่วนใหญ่ สุดท้ายถ้าคนส่วนใหญ่ในสังคมไม่รอด ระบบมันไม่ฟังก์ชั่น มันก็คงต้องมากระทบเราสักวัน เราก็อยู่ในระบบมหภาคนี้ร่วมกัน it’s a interconnected world, baby Don’t frame your life by your age, it’s more flexible in current dynamic world เวลาคนบอกบอกว่าอายุเท่าไหร่ควรทำอะไร จริงๆ มนุษย์เป็นสิ่งที่ flexible มากๆ ต่อให้เราอายุ 40 ปี เราก็ควรจะกลับไปเรียนใหม่ได้ อาจเปลี่ยนอาชีพ เจอเส้นทางชีวิตใหม่ๆ ไม่ใช่ทุกคนที่ afford to try new option หยุดทำงานไปนานๆ เพื่อไปเริ่มใหม่ พอคนถามว่า 30 จะทำไร ก็ไม่แน่ใจต้องตอบว่าไร ก็แล้วแต่คนไหม ใครกำหนด เพิ่งอ่านหนังสือ Lab Girl ผู้เขียนเล่าถึงแม่เธอเรียนไม่จบเพราะยากจนช่วงปี 1950s พอแม่เธอแต่งงาน มีลูก 4 คน ชีวิตหายไป 20 ปี […]