All posts filed under: Writing

เพราะเราไม่อยากถูกจำกัดอยู่แค่ในจิตใจของเราเอง เราจึงต้องอ่านเรื่องราวชีวิตของคนอื่น ✍️ 97,196 WORDS: ESSAYS – Emmanuel Carrère

Review

📖 97,196 WORDS: ESSAYS– Emmanuel Carrère / แปลโดย John Lambert อ่านจนจบในเวลาอันรวดเร็ว [คือเร็วแล้วเทียบกับเล่มอื่นที่ไม่ค่อยคืบ 555 กองๆ เอาไว้มากมาย] สารภาพว่าจำชื่อหนังสือและนักเขียนไม่ได้สักที จำผิดเป็น 97,316 ตลอด 😂 หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือรวมเรียงความ ทั้งหมด 20 บท = 97,196 คำพอ ซึ่งถือว่ามาในเวลาที่ถูกต้องกับชีวิต ช่วงชีวิตทศวรรษก่อนหน้านี้ เราอ่าน Non-Fiction เยอะมากๆ แต่ก็มักจะอ่านไม่จบ อ่านรีบๆ เพราะด้วยงานต้องทำงานเกี่ยวกับข้อมูล หรืออ่านแบบต้องเอาไปเขียน ฯลฯ บางทีก็อ่านแค่เอาเรื่อง ประเด็นน่าสนใจ อุ๊ย เรื่องนี้ใหม่ แต่มักไม่ได้รู้สึกประทับใจวิธีการเขียนอะไรขนาดนั้น ดีใจมากๆ ที่เจอ Non-Fiction ที่ไม่ได้แห้งเหือดไร้จิตใจ วิธีเขียนเขาแซ่บมากจนงง เขียนเหมือนไปสิงร่างคนอื่นแล้วกลับมานั่งเขียน พอมันดีมาก ก็คือมาสิงเราต่อขณะอ่าน เราไม่ได้รู้สึกถึง Intimacy จากการเขียนมานานเหลือเกิน เลยอ่านจบต้องเขียนถึงเลย ❤️ Carrère [อ่านว่าอะไร กลัวตัว R ภาษาฝรั่งเศสมาก ไม่มีปัญญาออกเสียง 😂 ] เป็นนักเขียน non fiction ฝรั่งเศส ไปสำรวจชีวิตคนอื่นเอามาเขียนเล่าต่อ เขาไม่ใช่สายสัมภาษณ์แนวถอดคำมาตรงๆ แต่เขานำมนุษย์ที่ไปพบเจอมาเรียบเรียงใหม่เป็น essay / prose ขนาดยาว บางอันก็ออกมาเป็นแนว […]

My Cat, Yugoslavia – Pajtim Statovci ความรักที่ไม่สมหวังและความเจ็บช้ำของการเป็นผู้อพยพในดินแดนแปลกหน้า

Review

อีกสิ่งที่น่าเจ็บปวดเมื่ออ่านเล่มนี้คือ ตัวละครเล่าถึงการอยู่ในความสัมพันธ์แบบ Abusive & Toxic Relationship ได้แบบหน้าตาเฉย ถูกละเมิด ถูกแสวงหาประโยชน์ ถูกเอาเปรียบ การถูกด้อยค่า แต่ตัวละครก็ก้มหน้ารับความเรื่องแย่ๆ เสมือนว่า this is how it works. โลกมันต้องเป็นเช่นนั้นเอง ความรู้สึกหวาดกลัว และเจ็บช้ำของการยอมแพ้และหนีตายมาในประเทศที่อาจมีสวัสดิการที่ดี แต่กลับไม่เคยรู้สึกว่าที่นี่คือบ้านที่แท้จริง

Cave of Forgotten Dreams – ความพยายามจะกักเก็บความฝันยุคหินเก่าไว้มิให้กร่อนสลาย ในขณะที่ร่างกายมนุษย์นั้นแสนสั้น

Review

ภาพผนังถ้ำ Chauvet จากอดีตแสนยาวนานกว่า 36,500 ปี – ความพยายามจะกักเก็บความฝันยุคหินเก่าไว้มิให้กร่อนสลาย ในขณะที่ร่างกายมนุษย์นั้นแสนสั้น

2020: A reminder of a weird year

Journal

​I’m just a dot in the plane, after all พบว่าปัญหาของเราเล็กมากเมื่อเทียบกับปัญหาของโลก หรือบางครั้งปัญหาของเราก็พันผูกกับเพราะเราอยู่ในสังคมบริบทแบบนี้ วัฒนธรรมแบบนี้ ปีนี้เลยมีสมองและจิตใจสนใจการเมืองสังคมและคนอื่นๆ ในโลกมากขึ้น ก็ดีเหมือนกันเพราะชีวิตที่ผ่านคิดแต่เรื่องของตัวเองเป็นส่วนใหญ่ สุดท้ายถ้าคนส่วนใหญ่ในสังคมไม่รอด ระบบมันไม่ฟังก์ชั่น มันก็คงต้องมากระทบเราสักวัน เราก็อยู่ในระบบมหภาคนี้ร่วมกัน it’s a interconnected world, baby Don’t frame your life by your age, it’s more flexible in current dynamic world เวลาคนบอกบอกว่าอายุเท่าไหร่ควรทำอะไร จริงๆ มนุษย์เป็นสิ่งที่ flexible มากๆ ต่อให้เราอายุ 40 ปี เราก็ควรจะกลับไปเรียนใหม่ได้ อาจเปลี่ยนอาชีพ เจอเส้นทางชีวิตใหม่ๆ ไม่ใช่ทุกคนที่ afford to try new option หยุดทำงานไปนานๆ เพื่อไปเริ่มใหม่ พอคนถามว่า 30 จะทำไร ก็ไม่แน่ใจต้องตอบว่าไร ก็แล้วแต่คนไหม ใครกำหนด เพิ่งอ่านหนังสือ Lab Girl ผู้เขียนเล่าถึงแม่เธอเรียนไม่จบเพราะยากจนช่วงปี 1950s พอแม่เธอแต่งงาน มีลูก 4 คน ชีวิตหายไป 20 ปี […]