All posts filed under: Review

Bad Feminist: Essays แด่ผู้ที่สงสัยว่าตัวเรานั้นดีพอหรือยังสำหรับเฟมินิสต์

Review

ช่วงนี้สงสัยเรื่องกระแสสตรีนิยม Feminism ที่คนพูดถึงกันบ่อยๆ เลยไปฟัง Roxane Gay – Confessions of a bad feminist แล้วชอบ เราเลยไปซื้อหนังสือ Bad Feminist มาอ่านต่อ รวมเรียงความของนาง เขียนสนุกมากๆ ว่าด้วยการเป็นเฟมินิสต์ที่แย่ ยังดีไม่พอ โดยที่ผู้เขียนได้ขยายไปสู่ประเด็นอื่นๆ ด้วย เช่น Race รูปร่าง สำรวจหนัง หนังสือจำนวนมาก รวมถึงวิจารณ์กระแสเฟมินิสม์สาย capitalism ก่อนอื่นคือ ต้องเข้าใจก่อนว่า “ความเคลื่อนไหวเฟมินิสต์” มีหลากหลายแขนงมาก มีร่มใหญ่ มีหลายยุค หลายกลุ่ม แต่ละประเทศก็คุยกันต่างไป มีหลายแนวคิด หลาก school of thoughts จนไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เราเข้าใจนั้นถูกต้องครบถ้วนไหม คำนี้ที่เราเข้าใจกับที่คนอื่นเข้าใจนั้นตรงกันไหม มีอะไรที่เราพลาดไปไหม รวมถึงชีวิตประจำวันที่เรามี สำรวจสิ่งที่เราเลือก วิธีคิดและปฏิบัติของเรา ดีพอสำหรับมาตรฐานที่จะเรียกตัวเองว่าเฟมินิสต์หรือยัง เราต่างถูกจัดประเภทตั้งแต่แรกที่เราลืมตาขึ้นมาบนโลกนี้ ไม่ว่าจะโดยเพศสภาพ เชื้อชาติ ขนาด สีผม สีของดวงตา ยิ่งเราโตเราก็ยิ่งถูกแปะป้าย ถูกจัดประเภท Roxane Gay ในเรียงความ Peculiar Benefits ว่าด้วยการระวัง Oppression Olympic Game คือแนวคิดที่เรามาน้่งจัดลำดับเปรียบเทียบแข่งขันว่าใครถูกกดทับกว่ากัน ทุกคนที่เกิดมาใน setting ต่างกัน ย่อมมีประสบการณ์ชีวิตและความคาดหวังจากสังคมต่างกัน เราถูกจำกัดอยู่ในร่างที่เราหลีกหนีให้พ้นหายไปไม่ได้ และเราต่างลำบากต่อสู้กับชีวิตไม่ว่างทางใดก็ทางหนึ่ง มันไม่ก่ออะไรเลยที่จะมาเถียงกันว่าใครถูกกดทับมากกว่า […]

13th เราล้วนเป็นผลิตภัณฑ์ของประวัติศาสตร์

Review

เวลาดูข่าวเราเห็นเหตุการณ์และภาพ ทุกการปะทุและความรุนแรง มีเหตุที่เกิดขึ้นก่อนหน้า ความเกรี้ยวกราดโกรธแค้นจากการถูกกดทับเป็นเวลานาน หากสงสัย สิ่งที่เราทำได้ก็คือ educate ตัวเราเองในประเด็นนั้นๆ ดูสารคดี อ่านหนังสือ เรียงความ ปรับความเข้าใจของเราก่อน วันนี้ว่างเลยดูสารคดี netflix ชื่อ 13th ว่าด้วยการเหยียดผิว ระบบเรือนจำ ความอยุติธรรมในอเมริกา คนดำถูกทำให้ดูเป็นอาชญากร ถูกยิงและถูกฆ่าทั้งที่ยังไม่ได้ถูกพิสูจน์ว่าผิดจริง ถูกเลือกปฏิบัติ ถูกกระทำรุนแรงเกินกว่าเหตุจากเจ้าหน้าที่รัฐมาตลอด บางรัฐมีกม.ยิงป้องกันตัวได้หากรู้สึกถูกคุกคามแม้ไม่มีอาวุธ คนดำถูกสื่อโหมภาพทำให้ดูเป็นสัตว์ร้าย คนค้ายา นักข่มขืน ผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมตกทอดมายาวนาน สารคดีได้พาย้อนกลับไปตั้งแต่สมัยเลิกทาส ซึ่งสั่นคลอนระบบเศรษฐกิจของรัฐทางใต้อเมริกาอย่างมาก แต่การประกาศเลิกทาสนั้นมีช่องว่างให้รัฐแสวงประโยชน์จากแรงงานนักโทษในเรือนจำได้ เกิดนโยบายสงครามกับยาเสพติด ทำให้เกิดสิงที่เรียกว่า mass incarceration หรือกระบวนการทำให้เกิดอาชญากรมากเกินจริง เพื่อแสวงประโยชน์จากแรงงานฟรีของนักโทษ ถูกตามล่า ถูกแขวนคออย่างทารุณ จนถึงยุคปัจจุบัน อเมริกามีนักโทษมากถึง 25% ของจำนวนผู้ต้องขังทั้งหมดในโลก ธุรกิจเรือนจำมูลค่ามหาศาลที่ใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ อเมริกามีนักโทษในเรือนจำเป็นจำนวน 25% ของทั้งโลก ผู้ชายผิวขาวมีโอกาสเพียง 1 ใน 17 ที่จะเคยติดคุกในขณะชายผิวดำเคยต้องเข้าคุกมากถึง 1 ใน 3 ในช่วงชีวิตเขา เวลาดู stand up comedy มักมีมุกตลกดาร์กๆ ว่าการเกิดเป็นคนดำ โหมดปกติคือโหมดเอาตัวรอดให้มีชีวิตปลอดภัยและไม่โดนจับทั้งที่ยังไม่ทำอะไรเลย แต่การจำคุกจำนวนมากถึง 97% เกิดจากการที่ผู้ต้องหายอมต่อรอง Plea Bargain คือติดคุกไปก่อนโดยไม่ไปสู้ถึงชั้นศาลด้วยซ้ำ ซ้ำยังไม่มีเงินประกันตัว และหวาดกลัวโทษที่แรงและยาวนานกว่าหากไปต่อสู้ในชั้นศาล เมื่อมีการติดคุก โอกาสทำมาหากิน และอิสรภาพของพวกเขาหายไป นักโทษกลับสู่สังคมได้ยาก […]

The Story of More “เราจะอยู่อย่างไรในโลกที่มีจำกัด”

Review

The Story of More: How We Got to Climate Change and Where to Go from Here เขียนโดย Hope Jahren “เราจะอยู่อย่างไรในโลกที่มีจำกัด” 🌎 Hope Jahren เป็นนักวิทยาศาสตร์สาขา Geobiologist (ธรณีชีววิทยา) ผู้เติบโตมากับไร่ในรัฐ  Minnesota เธอเล่าความภูมิใจและความเป็นมาของครอบครัวเกษตรกร พืชผลที่ครอบครัวเธอปลูก เธอค่อยๆ พาผู้อ่านสำรวจระบบทั้งหลายในสายพานของ supply ไปสู่ demand จากผลผลิตจากไร่จำนวนมากถูกนำไปเลี้ยงปศุสัตว์ อาหารส่วนที่เสียสิ้นไปโดยไม่เกิดประโยชน์จากการบริโภคมากเกินไป ในขณะที่ประชากรจำนวนกำลังเผชิญภัยพิบัติขาดน้ำและอาหาร และถูกคุกคามจากภาวะ climate change รุนแรงโดยไม่มีทางหนีทีไล่ต้องจำยอมด้วยความเหลื่อมล้ำ หนังสือเล่มนี้ๆ ค่อยๆ คลี่ปัญหาเกี่ยวกับ climate change โดยแสดงให้เห็นสายใยที่เชื่อมเราไว้กับระบบนิเวศอย่างหลีกพ้นไปไม่ได้ เครื่องจักรแห่งทุนนิยมที่หมุนไวขึ้น บริโภคมากขึ้น ทิ้งมากขึ้น ในโลกที่ทุกอย่างต้องเพิ่มขึ้นราวกับโลกนี้มีไม่จำกัด และประชากรกำลังจะมีมากจนล้นโลก และคนและสิ่งมีชีวิตจำนวนมากกำลังจะได้รับผลกระทบโดยได้แต่เพียงจำนน Jahren พาเราไปสำรวจจุดที่เชื่อมเรากับระบบทั้งมวล เชื่อมอดีตกับปัจจุบันและอนาคตที่กำลังสั่นคลอน การใช้ไฟฟ้า น้ำมัน การบริโภค ทุกสิ่งไม่ได้อุบัติมาให้เราแสวงหาประโยชน์ สร้างมูลค่า โดยต้องแสวงหาประโยชน์จากพื้นที่ ป่า น้ำ ดิน หรือเศษซากบรรพบุรุษที่กลายเป็นเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิล อาหารและเชื้อเพลิงจำนวนมากสูญสลายโดยไม่เกิดประโยชน์กับใคร ความอดอยากไม่ได้เกิดจากความไร้สามารถจะผลิตอาหาร แต่คือความไร้สมรรถภาพในการกระจายและแบ่งปันสิ่งที่เราผลิตได้ ความสำเร็จของมนุษยชาติในด้านสุขภาพ อายุขัยที่เพิ่มต่อเนื่องทั้งโลก และความสามารถในการปลูกพืชและปรับปรุงพันธุ์พืชที่ทำให้ไร่มีประสิทธิภาพกว่าแต่ก่อน มีคนเพียง 1/6 ของโลกใช้พลังงานครึ่งนึงของที่ทั้งโลกผลิตได้ […]

How To Speak Machine – John Maeda

Review

How to Speak Machine – John Maeda หนังสือว่าด้วยการชวนให้นักออกแบบและคนทั่วไปนอกวงการเทคเข้าใจเห็นภาพการคิดแบบ Computational Thinking เข้าใจการทำงานของเทคโนโลยีว่าคอมพิวเตอร์มันคิดอย่างไร  พาไปย้อนประวัติศาสตร์ของ Computer อันนำมาสู่ computation thinking เพื่อให้เห็นศักยภาพและความเป็นไปได้ของคอมพิวเตอร์ กระทั่งการคิดแบบ exponential thinking ก็อาจจะเป็นอุปสรรคและไม่เป็นธรรมชาติกับการรับรู้และการคิดของมนุษย์เราจึงประเมินสถานการณ์ผิดพลาด Maeda ได้สรุปประเภทการออกแบบเป็น 3 ชนิด สรุป คนที่พอเข้าใจการทำงานของคอมพิวเตอร์อยู่แล้ว หากคุ้นเคยการทำงานโปรแกรมมิ่งพอสมควร เข้าใจการทำงานของอัลกอริทึ่ม และการทำงานอัตโนมัติ สามารถข้ามไปได้เลย เพราะอาจรู้อยู่แล้ว เล่มนี้อาจจะนำเสนอแนวคิดที่ obvious เกินไป ยกเว้นกำลังหาวิธีอธิบายให้กับคนที่ไม่เข้าใจอยู่ ใช้คำและ narrative ที่เรียบง่ายอธิายของที่ยาก ซับซ้อน จับต้องไม่ได้ อย่างการทำงานของระบบปัญญาประดิษญ์ สำหรับเราอ่านแล้วก็เพลินดีเหมือนได้ทวนสิ่งที่พอรู้แล้วใหม่ โดยรวมก็เพลินดี คนที่อยากเข้าใจการทำงานของคอมพิวเตอร์ นึกไม่ออกและสงสัย ฉงนใจ และหวาดหวั่นเกรงจะถูก Disrupt ก็จะเหมาะกับหนังสือเล่มนี้

A tale for the time being เราคือสิ่งมีชีวิตแห่งเวลา เราคือเวลา : )

Review

A tale for the time being – Ruth Ozeki _ เราแค่อยากหาวรรณกรรมสักเล่มที่พูดเรื่องโลกร้อน จนมาพบเล่มนี้ที่มีหลายประเด็นร่วมสมัยมาก อ่านแล้วรู้สึกใจเย็นลง จนมาพบหนังสือเล่มนี้ ในบทเริ่มต้นของหนังสือนวนิยาย A Tale for The Time Being ของ Ruth Ozeki ตัวละครเด็กสาวชื่อ Nao ได้แนะนำตัวไว้ในสมุดบันทึกที่ลอยข้ามมหาสมุทรมาถึงผู้อ่านอีกคนว่า “ฉันชื่อนาโอะ ฉันคือสิ่งมีชีวิตแห่งเวลา (Time Being)” เธอขยายความว่าสิ่งมีชีวิตแห่งเวลาคือใครก็ได้ที่อาศัยอยู่ในเวลา และนั่นหมายถึงคุณ ฉัน และเราทุกคนที่มีอยู่ เคยมีอยู่ หรือกำลังจะเกิดขึ้น หนังสือนวนิยายเล่มนี้เล่าผ่านชีวิตผู้หญิงสองคนละฝั่งฟากมหาสมุทร คนนึงเป็นเด็กสาวว้าวุ่น ชีวิตที่ผกผันโยกย้ายจากอเมริกากลับญี่ปุ่นเพราะ dotcom bubble แตกในช่วงปี90s เธอที่เติบโตมาต่างวัฒนธรรมกลายเป็นคนนอกของสังคม เธอเขียนไดอะรี่ซ่อนไว้โดยปะเอาปกของวรรณกรรมคลาสสิก In Search of Lost Time ของ Marcel Proust อีกคนคือผู้หญิงวัยกลางคนผู้มีชีวิตสงบนิ่งจนแทบจะน่าเบื่ออยู่ในเกาะแห่งหนึ่งในแคนาดา ผู้หญิงพบสมุดบันทึกของเด็กสาว ความต่างของวัฒนธรรม เสิร์ชกูเกิ้ลไปพร้อมกับอ่านไดอะรี่เล่มเด็กสาวคนหนึ่ง เรื่องราวค่อยๆ ดิ่งลงเหว และเศร้าขึ้นเรื่อยๆ ขอจดสรุปว่าระหว่างอ่านเรารู้สึกอะไร มีประเด็นมากมาย เรามองว่าเวลาเป็นสิ่งที่ผ่านเราไป จริงๆ เราต่างหากที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ผูกไว้กับเวลาในทุกขณะ เราคือ time being เราหนีจากเวลาไม่ได้ หากเราไม่เชื่อในสงคราม เราควรจะฆ่าศัตรูที่เราไม่ได้เกลียดไหม หากงานที่เราทำ นำไปสู่การทำลายล้าง เช่น UI ที่ทำให้การสังหารง่ายขึ้น […]